बरसेगा सावन..

येह बारीशकर भी अजीब है, इतनी देर राह देखकर फिर आता है, पर आता है तो मौसम बन जाता है..

वाट बघायची तर अशी..पावसाची बघतो तशी..खूप उन्हाळा आंबे खात खात सहन करून..:-) मनातल्या मनात म्हणत कि आयेगा आनेवाला..आपल्या टेरेस मध्ये उभे राहून लांबवरच्या हिरवळी कडे बघत  आणि त्यातून दिसणाऱ्या टुमदार घरांकडे बघत बघत आणि येणारा वारा काय सांगतो आहे ह्याची चाहूल घेत घेत. आपण शहरात राहत असून सुद्धा लांबवर ..म्हणजे अगदी लांब नाही पण थोड्याश्याच drivable अंतरावरून येणारा डोंगर दर्यातला  मातीचा वास सांगायला सुरवात करतो कि जिसका मुझे  था इंतेझार ..वोह घडी आ गई..अगदी 'पाउस' पाउस नाही आला अजून तरी त्याची चाहूल सुद्धा किती  लोभस असते..

नुसता वाराच तो अजून, तो ही उन्हामुळे भन्नाट झालेला..थोडासाच ओलावा अजून त्यात पण तरीही किती छान..झाडांशी भेटून फांद्यांमधून आवाज करत करत..मग कुठेतरी एखाद्या इमारतीवर टक्कर देत देत, एखाद्या बाल मनास भुरळ घालत घालत, कुठेतरी सकाळी सकाळी चालायला निघालेल्या आजोबांची काठी हलवून सोडत, कुठेतरी एखादी गरम गरम कॉफी लवकर थंड करत करत हा येतो..फ़क़्त आपल्याला आगा करायला की लवकरच ऋतू हिरवा येत आहे..सज्ज रहा..

आणि मग येतो वळवाचा पाउस..एक वावटळ घेऊन..सांगत की अजून थोडा वेळ थांबा..अजून चिंब पावसाने आसमंत भरून  यायला थोडा वेळ आहे. जरा थोडी उन्हाची झळ घ्या, आंबे खाऊन घ्या मग मी हा आलोच..

पुन्हा मग आंबे, पुन्हा वाट बघणे, वार्याची, गरम कॉफी थंड होऊन पुन्हा गरम करायची.. 

मग येतो तो खरा खुरा पाउस वाला वर..पश्चिमेकडून..नदीला जीवदान देत, ढगांना जान देत, वार्याला आव्हान देत, भिजत भिजत, छत्र्या उघडत उघडत  आणि रसिकांना दाद द्यायला भाग पडत..रसिकहो- तयार रहा..जमल्यास रसिकता थोडी ब्रेक वर गेली असेल तर तिला पुन्हा  बोलवून घ्या..:-)